Slide background

Nelson Luka of Dutch Spirit

Dit lekkere “hondje”, Luka als roepnaam, was geboren in juni 2005. Nu helaas een sterretje aan de hondenhemel. Na een zeer uitgebreide zoektocht van een half jaar, waarin we een hond hebben gezocht die bij ons zou passen, bleef uiteindelijk de Riesenschnauzer over. We vielen niet alleen op zijn charmante uiterlijk, maar vooral op zijn eigenzinnige karakter. Als de instructeur op de gehoorzaamheidscursus zei: “alle honden zitten”, volgde er al snel “als Luka ook nog wil gaan zitten”. Legde de goede man iets uit aan de groep, stond er vaak één met zijn achterwerk richting de instructeur en met zijn kop naar de echte interessante dingen rondom het veld! We zullen het er maar op houden dat hij alles snel begreep. Uit de hoge punten die hij gehaald heeft met de examens Elementaire Gehoorzaamheid I en II, bleek dat ook wel.

Zijn opvoeding  is wel eens met bloed (figuurlijk!), zweet en vochtige oogjes verlopen. Gelukkig met een zeer positief resultaat. Luka was een graag geziene hond in de buurt, zowel bij de hondenloze bewoners, als de honden zelf (op een paar na uiteraard, we kunnen nou eenmaal niet iedereen leuk vinden) en de eigenaren. Hij ging overal mee naar toe, lag zelfs bij mij op kantoor. Wanneer hij vond dat hij daar te weinig aandacht kreeg kwam hij parmant naast me zitten, gewoon even een aai over de bol halen, om vervolgens aan mijn voeten te gaan liggen. Duurde het naar zijn zin te lang, haalde hij ergens papier weg zodat je er wel achteraan moest! Hij genoot van zijn dagelijkse lange wandelingen, het racen door de weilanden (liefst met andere honden en dan goed uitkijken dat hij je niet met lomp geweld omver loopt!) of het rennen door de bossen en over de hei. Wel oppassen voor sloten, beekjes of ander water want hij sprong er zo in, om zich daarna nog eens lekker door het zand te rollen. Thuis plofte hij dan neer in zijn eigen fauteuil om heerlijk weg te dromen. Schijn bedriegt vaak, want hij hield alles goed in de smiezen (zowel binnen als buiten) en zo nodig kondigde hij het luidkeels aan.

Schnauzer-virusKarakter

Zijn heerlijk eigenwijze karakter zat vol grapjes. Het liefste spullen weghalen (poetsdoek, sloffen, was etc.) door heel geïnteresseerd naar je toe te komen en er vervolgens met “iets” als een speer vandoor te gaan. Schonk je er geen aandacht aan dan lag hij ergens rustig op de grond met de “prooi” er naast. Wilde je het gejatte direct terughebben, maakte hij er een spelletje van zodat je erachter aan kon rennen (vonden de baasjes vaak ook leuk).

We konden met volle overtuiging zeggen dat we de beste keuze hadden gemaakt en één van die Of Dutch Spirit superhonden (jullie hebben die andere!) in huis hadden. Tot genot van beide partijen. Onderweg hoorden we vaak de opmerking “oooooh, wat is het toch een grote hond” of erger “wat een kalf (typisch Brabants!)”. Nou, wij vonden hem ondanks de 71 cm schofthoogte maar een “hondje”, die als echte knuffelkont ook gewoon op je schoot lag!

Liefs,

Jos & Francie

Posted by
of Dutch Spirit